Duży czy kameralny teatr?

Duży czy kameralny teatr?

Teatr zmieniał się na przestrzeni wieków. W czasach starożytnych był jedyną rozrywką ludzi. Nic zatem dziwnego, że przedstawienia były wtedy dużym wydarzeniem, a nawet świętem, na które ściągały tysiące ludzi nawet z odległych miejscowości. Z czasem jednak teatr, podobnie jak sztuka, stał się rozrywką jedynie dla elity. Interesowali się nią wysoko urodzeni ludzie, arystokraci a z czasem również i bogacze. Dziś, kiedy na powrót obowiązuje demokracja, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby teatrem i kulturą wysoką na powrót zainteresował się cały świat. Tak się jednak nie dzieje. Zamiast sztuki zachęcającej do myślenia, ludzie wybierają bezrefleksyjne formy rozrywki oferowanej w telewizji i w sieci www. Wciąż jednak miłośnicy teatru robią wszystko, żeby teatr wrócił do łask. Właśnie tym kierują się twórcy, którzy zamiast klasycznych sztuk, wolą eksperymentowanie i interpretowanie na nowo rzeczywistości. Taki kameralny teatr zyskuje uznanie głównie w kręgu młodych i ambitnych osób. Jednak nie zawsze. Dla wielu osób wciąż teatrem pozostają spektakle powstałe na podstawie sztuk uznanych mistrzów takich jak Goethe, Schiller i przede wszystkim Szekspir. Tacy wymagający widzowie oczekują też, że sztuki odbywać się będą w odpowiednim miejscu. Duże sale z typowymi kolumnami, balkonami i dużą sceną to dla nich oczywistość i muszą się one koniecznie znaleźć w każdym teatrze, żeby móc nazywać go teatrem w pełni tego słowa znaczeniu. Na szczęście dyrektorzy teatrów doskonale zdają sobie z tego sprawę, a planując repertuar, znajdują w nim miejsce zarówno dla nowoczesnych eksperymentów, jak również i dla tych sztandarowych dzieł.

Comments are closed.